Υπάρχουν συζητήσεις που δεν θα γίνουν ποτέ όπως θα τις θέλαμε. Ίσως ο άλλος δεν είναι διαθέσιμος, ίσως η σχέση έχει τελειώσει ή ίσως η επικοινωνία θα άνοιγε ξανά μια πληγή χωρίς να προσφέρει κάτι ουσιαστικό.

Ένα γράμμα που δεν θα σταλεί μπορεί να γίνει χώρος για όσα έμειναν ασύνδετα: θυμό, ευγνωμοσύνη, απογοήτευση, ερωτήσεις, συγγνώμη ή αποχαιρετισμό.

Δεν χρειάζεται να είναι όμορφο ούτε δίκαιο σε κάθε πρόταση. Είναι ιδιωτικό υλικό αυτοπαρατήρησης. Μπορείς αργότερα να το ξαναδιαβάσεις και να κρατήσεις μόνο όσα εξακολουθούν να σου φαίνονται αληθινά.

Δοκίμασε να τελειώσεις με δύο φράσεις: «αυτό που αφήνω πίσω είναι…» και «αυτό που παίρνω μαζί μου είναι…».