Όταν κάτι μας αγχώνει, συχνά θέλουμε να τελειώσει η αβεβαιότητα όσο πιο γρήγορα γίνεται. Έτσι μια απόφαση γίνεται επείγουσα ακόμη κι όταν η πραγματικότητα δεν απαιτεί απάντηση σήμερα.

Μια μικρή παύση δεν είναι πάντα αναβλητικότητα. Μπορεί να είναι ο χρόνος που χρειάζεται για να ξεχωρίσεις το γεγονός από τον φόβο, την επιθυμία από την πίεση και τη δική σου φωνή από τις προσδοκίες των άλλων.

Αντί για «τι θα κάνω για πάντα;», ίσως μπορείς να ρωτήσεις «τι χρειάζεται να κάνω μέχρι το τέλος αυτής της εβδομάδας;». Μικρότερο χρονικό πλαίσιο, καθαρότερη σκέψη.

Φυσικά υπάρχουν καταστάσεις που απαιτούν άμεση ασφάλεια ή απόφαση. Όταν δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος, ο χρόνος μπορεί να είναι σύμμαχος.