Η υπερανάλυση συχνά προσπαθεί να καλύψει ένα κενό πληροφορίας. Αν δεν ξέρουμε τι σκέφτεται ο άλλος, το μυαλό αρχίζει να δημιουργεί σενάρια για να μειώσει την αβεβαιότητα.

Το πρόβλημα είναι ότι περισσότερη σκέψη δεν σημαίνει πάντα περισσότερη πληροφορία. Μπορεί απλώς να επαναλαμβάνει την ίδια αμφιβολία με διαφορετικές λέξεις.

Δοκίμασε να χωρίσεις όσα ξέρεις από όσα υποθέτεις. «Δεν απάντησε για τρεις ώρες» είναι γεγονός. «Δεν ενδιαφέρεται πλέον» είναι μία πιθανή ερμηνεία, όχι βεβαιότητα.

Όταν υπάρχει χώρος για πραγματική επικοινωνία, μια καθαρή ερώτηση είναι συνήθως πιο χρήσιμη από είκοσι εσωτερικά σενάρια.