Στην εφηβεία η ανάγκη για αυτονομία μεγαλώνει, ενώ ο γονέας παραμένει υπεύθυνος για σημαντικά όρια. Αυτή η αντίθεση από μόνη της δημιουργεί τριβή.

Ένα όριο γίνεται πιο κατανοητό όταν έχει λόγο, είναι συγκεκριμένο και εφαρμόζεται με σχετική συνέπεια. Οι συνεχείς απειλές ή οι κανόνες που αλλάζουν ανάλογα με τη διάθεση συνήθως αυξάνουν τη σύγκρουση.

Ο στόχος δεν είναι να συμφωνεί ο έφηβος με κάθε όριο. Είναι να υπάρχει ένας τρόπος διαφωνίας που δεν καταστρέφει τη σχέση και δεν ακυρώνει τον γονικό ρόλο.

Η συμβουλευτική μπορεί να βοηθήσει τον γονέα να βρει πιο σταθερή στάση. Δεν αποτελεί ατομική υπηρεσία προς τον έφηβο.