Για κάποιον που έχει μάθει να φροντίζει πρώτα τις ανάγκες των άλλων, ένα «όχι» μπορεί να ακούγεται μέσα του σαν απόρριψη ή εγωισμός.

Στην πραγματικότητα, ένα όριο δεν χρειάζεται μεγάλη απολογία. «Δεν μπορώ αυτή τη φορά» ή «χρειάζομαι να το σκεφτώ» μπορούν να είναι πλήρεις προτάσεις.

Η ενοχή που εμφανίζεται μετά δεν αποδεικνύει ότι έκανες κάτι λάθος. Μπορεί απλώς να δείχνει ότι έκανες κάτι διαφορετικό από αυτό που έχεις συνηθίσει.

Το ζητούμενο δεν είναι να μη νιώσεις ποτέ άβολα. Είναι να μπορείς να αντέξεις λίγη δυσφορία όταν προστατεύεις κάτι που έχει αξία για εσένα.