Ο φόβος συχνά προσπαθεί να μας προστατεύσει. Μπορεί να μας κάνει να μένουμε, να φεύγουμε, να αναβάλλουμε ή να ζητάμε περισσότερη βεβαιότητα πριν κινηθούμε.

Το ερώτημα δεν είναι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι;». Πιο χρήσιμο είναι να ρωτήσεις: «αν ο φόβος δεν ήταν ο μόνος που είχε λόγο, τι άλλο θα ήθελα να ακουστεί;».

Οι αξίες, οι ανάγκες, τα όρια και η πραγματικότητα χρειάζονται επίσης χώρο. Μια απόφαση δεν γίνεται καλή επειδή είναι χωρίς φόβο· γίνεται πιο συνειδητή όταν ξέρουμε ποιο κομμάτι μας μιλά κάθε στιγμή.

Μερικές φορές το θάρρος δεν μοιάζει με βεβαιότητα. Μοιάζει με ένα μικρό βήμα που είναι αρκετά ασφαλές για να γίνει.