Τι θέλεις εσύ, τι περιμένει η οικογένεια, τι θα ήταν λογικό, τι φοβάσαι ότι θα χάσεις και τι πιστεύεις ότι «πρέπει» να θέλεις. Μέσα σε τόσο θόρυβο, η επιθυμία γίνεται δύσκολο να ακουστεί.

Δεν χρειάζεται πάντα να βρεις μια μεγάλη απάντηση. Μπορείς να ξεκινήσεις από πιο μικρές διακρίσεις: τι δεν θέλω πια, τι με ανακουφίζει, τι με εξαντλεί, τι θα ήθελα να υπάρχει περισσότερο.

Η αυτογνωσία συχνά έρχεται μέσα από επαναλαμβανόμενη παρατήρηση και όχι μέσα από μία εντυπωσιακή αποκάλυψη.

Αν έχεις μάθει να προσαρμόζεσαι πολύ στις ανάγκες των άλλων, το «τι θέλω εγώ;» μπορεί να χρειάζεται εξάσκηση, όχι πίεση.