Συχνά συγκρατούμε ένταση στη δουλειά, στις υποχρεώσεις ή μπροστά σε ανθρώπους στους οποίους δεν αισθανόμαστε ασφαλείς να δείξουμε δυσφορία. Μετά επιστρέφουμε εκεί όπου νιώθουμε πιο οικεία και χαλαρώνουν οι άμυνες.

Η εξήγηση δεν είναι δικαιολογία. Αν πληγώνουμε κάποιον με εκρήξεις, χρειάζεται ευθύνη και αλλαγή. Αλλά η κατανόηση του μοτίβου βοηθά να παρέμβουμε πριν φτάσει στο ξέσπασμα.

Ποιο είναι το πρώτο σημάδι ότι η ένταση έχει ανέβει; Σφίξιμο, ταχύτητα, ειρωνεία, ανάγκη να έχεις τον τελευταίο λόγο; Εκεί μπορεί να υπάρχει το πρώτο περιθώριο επιλογής.

Μερικές φορές ένα διάλειμμα με συμφωνημένη επιστροφή στη συζήτηση είναι πιο υπεύθυνο από το να συνεχίσουμε μέχρι να ειπωθεί κάτι που θα μετανιώσουμε.