Υπάρχουν αλλαγές που δεν ζητήσαμε: ένας χωρισμός, μια μετακόμιση, μια απώλεια δουλειάς, μια απόφαση άλλου ανθρώπου. Η πρώτη αντίδραση μπορεί να είναι «δεν έπρεπε να έχει γίνει έτσι».

Η αποδοχή δεν είναι συμφωνία ούτε δικαιολόγηση. Είναι η αργή μετακίνηση από το «δεν μπορεί να είναι αλήθεια» προς το «είναι η πραγματικότητα που έχω μπροστά μου τώρα».

Από εκεί αρχίζουν να εμφανίζονται επιλογές που πριν ήταν αόρατες, επειδή όλη η ενέργεια πήγαινε στην προσπάθεια να επιστρέψει το παρελθόν.

Δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα για αυτή τη μετακίνηση. Μπορεί να γίνεται μπρος-πίσω. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν προχωράς.